O mamusiu!

Za nami długi weekend pełen atrakcji. Zarówno takich spodziewanych, zaplanowanych i miłych, jak i tych, które spadły na nas znienacka i trochę narobiły zamieszania. Musiałam na trochę zostać w szpitalu, do którego dzieci poniżej 10 roku życia nie mają wstępu. Jako, że ciągle karmię piersią, pojawił się mały problem, co z małym mlecznym człowiekiem zrobić.

Na porannym obchodzie pani pediatra stwierdziła, że nawet nie ma sensu robić małemu żadnych badań – na jej oko jest ciągle zbyt żółty i mamy zostać. Trochę za bardzo nastawiłam się, że dziś już na pewno wyjdziemy, więc ciut mnie to ścięło…

Miałam wielką nadzieję, że dziś uda nam się wyjść do domu, bo cierpię na uczulenie szpitalne. Źle mi tu. Nie znoszę szpitali, lepiej doszłabym do siebie w domu, wśród swoich rzeczy, mogąc iść do swojej łazienki, czując się swobodnie wśród wszystkich swoich obecnych dolegliwości, wydzielin, nastrojów i zmęczenia. Mały jednak trochę się zażółcił i po [...]

Pierwsza doba po porodzie to teoretycznie czas na odpoczynek. Teoretycznie, bo jak tu odpocząć, gdy hormony szaleją, ciało obolałe, emocje rozbujane, człowiek w szoku i tyle nowości wokoło.

Udało się. Dziś o 4.36 rano na świat przyszedł (choć w perspektywie porodu słowo „przyszedł” jest sporym eufemizmem) nasz syn. oSynek – pozwolicie, że tak będę o nim pisała, żeby nie zdradzać zbyt wiele z naszej prywatności.

Jeśli maluch wcześniej się nie zdecyduje, to zostały nam 4 dni. 4 dni niesamowitego stanu, jakim jest ciąża i oczekiwanie na nowego człowieka.

Mieliśmy dziś konsultację u ordynatora, żeby zaopiniował, czy mogę rodzić naturalnie, bo bardzo mi na tym zależy. Lekarz prowadzący nie chciał sam podejmować tej decyzji. No i pan o. jest niechętny. Umówiliśmy się na przyszły tydzień na przyjęcie do szpitala i rozwiązanie przez cesarskie cięcie. Znamy więc datę, kiedy najpóźniej może pojawić się na świecie [...]

Byłam dziś na cotygodniowym zapisie KTG. Pani ułożyła mnie jakoś tak nieporęcznie, że nie widziałam monitora i nie widziałam, co tam w tym moim bębnie maszyny losującej się dzieje. Prztykacz do liczenia ruchów dziecka dodatkowo tak mnie zaabsorbował w pierwszym momencie (a raczej ilość i intensywność ruchów potomka), że nawet już nie chciało mi się [...]

Mam ostatnio mnóstwo różnych wizyt lekarskich. Wiadomo – koniec ciąży, wszystko trzeba kontrolować, sprawdzać, mieć spokój i pewność, że z dzieckiem i mamą nie dzieje się nic złego. Gdybym na początku ciąży w kolejce zaczęła pisać powieść, dziś kończyłabym pewnie 7. tom mojej wersji „W poszukiwaniu straconego czasu”….

Mieliśmy wczoraj pierwsze zajęcia w przyszpitalnej szkole rodzenia. Zdecydowaliśmy się na zajęcia w szpitalu, do którego chodzimy do lekarza, a także planujemy rodzić.